UY, Paul

Langs moederszijde stamt Paul UY (geboren in 1932) uit een geslacht van talrijke muzikanten, waaronder Kapelmeesters en leiders van Muziekverenigingen. Is het daarom dat hij zich al van heel jong af tot de muziek aangetrokken voelde, om te spelen (hij was hoboïst en pianist) maar ook om er te scheppen?

Paul Uy studeerde bij Francis de Bourguignon en Hermann Scherchen. Hij bekent zelf dat hij nooit andere muziek geschreven heeft dan “functionele”, die alleen diende ter illustratie van teksten, filmbeelden, een ballet of gedichten. Naargelang van hun bestemming kunnen zijn werken atonaal, modaal, serieel, tonaal of elektronisch zijn: geen “School” of esthetisme!

Zijn belangrijkste werken voor symfonisch orkest zijn: ”Symphonie Provençale”, ”Carnaval de Bruxelles” (Prijs voor het Millennium van de stad Brussel) ”Chroniques du Pays de Moriah”, ”Sept Portes de la Nuit”, ”Fagnes“ (strijkorkest), ”Athirsatha” (fluit en orkest), Concerto voor bastrombone, de opera “SARAH” gecreëerd op het Festival van Spoleto in 1989 (libretto van Gaston Compère), de Cantate ”Choral pour la Paix” (festival van Aulne, libretto van Roger Foulon) en de oratoria: ”Brel, rêver un impossible rêve” (libretto van Olivier Todd) en “Le Grognard de Waterloo” (libretto van Jacques Logie). De Prijs voor Muzikale Compositie Koningin Marie-José werd hem voor “Le grand Bestiaire” toegekend.

Zijn belangrijkste werken voor kamermuziek zijn: Sonate voor piano, Melodieën (le Bestiaire d’Arthur Haulot), Petite chronique bruxelloise en ”Les quatre éléments”.

Hij ontving de Prijs Charles Cros voor “Carnet de Bal”.

[© CeBeDeM, 2003]

werken