SCHOEMAKER, Maurice

SCHOEMAKER, Maurits (pseud. Saer, Wil)
Anderlecht, 27 december 1890 - Etterbeek, 24 augustus 1964; dirigent, componist

Aanvankelijk autodidact, volgde later wel lessen bij Théo Ysaÿe (harmonie), Michel Brusselmans (contrapunt) en Martin Lunssens (fuga). Het leverde hem geen conservatoriumdiploma op, maar zijn muzikale leerschool liep parallel met die van een schoolopleiding. Deden Ysaÿe, Brusselmans en Lunssens hun uiterste best om Maurits Schoemaker de muzikale beginselen bij te brengen, het was Paul Gilson die hem privélessen orkestratie en compositie gaf. Zijn symfonisch poëma Vuurwerk (1924) werd een succes, mede dankzij de uitvoeringen van de muziekkapel van de Gidsen o.l.v. Arthur Prévost. Het werk getuigde van een rijke orkestratie en een evocatieve natuur en zocht iets van het Vlaamse karakter tot uitdrukking te brengen. Dezelfde brille in orkestraal koloriet is te vinden in zijn opera Swane. Schoemaker lag in 1925 aan de basis van de stichting van de groep Les Synthétistes, samen met René Bernier, Gaston Brenta, Francis de Bourguignon, Theo de Joncker, Jules Strens en Marcel Poot. Hiermee vervulde hij de wens van zijn leraar Paul Gilson. Samen publiceerden ze een album met pianowerken, hij componeerde voor deze gelegenheid Nocturnale. Geen enkel der zeven gaf zijn eigen persoonlijkheid prijs. Hij wist, samen met Marcel Poot, zijn uitgesproken Vlaams karakter te bewaren. Ook trad hij steeds regelmatiger op als dirigent. Zo stond hij in 1925 voor het Dierentuinorkest van Flor Alpaerts en dirigeerde hij enkele eigen werken. Zijn werk is gematigd expressionistisch. Jarenlang was hij gedelegeerd-beheerder van SABAM; bij zijn overlijden werd hij daarin opgevolgd door Hendrik Diels.

Maurice Schoemaker liet een omvangrijk oeuvre na, enkele werken schreef hij onder het pseud. Wil Saer. Hij schreef - naast Swane (1933, tekst E. De Bom, naar een gegeven van Streuvels) - de opera's Arc-en-ciel (1951) en De toverviool (1954). Hij componeerde heel wat orkestwerken: twee Fantasques (1924) Breughelsuite (1928), Legende van Sire Halewijn (1930), Vlaamse Rapsodie (1931), Driekoningen (1934), Kleine suite in rococostijl (1936), Sinfonia breve (1938), Symfonische beweging (1942), Scènes espagnoles (1943), Twee Vlaamse dansen (1944), Symfonie in a (1946), Ouverture romane voor harmonieorkest (1947); concertante muziek als Sinfonia da camera voor saxonfoonkwartet en orkest (1929), Variazioni voor hoorn en orkest (1941), Concerto voor fagot en orkest (1947). Onder de instrumentale werken vinden we o.a. Sonate voor piano (1934), Pianotrio (1934), Suite champêtre voor houtblazerstrio (1940), Tombeau de Chopin voor twee piano's (1949) en Strijkkwartet (1945). Bovendien schreef hij nog liederen op Nederlands- en Franstalige teksten van o.a. M. Carême, E. Verhaeren, M. de Ghelderode, P. Vandendries en voorts orkestliederen, koorwerken, toneelmuziek, balletten en radiospelen.

Flavie Roquet, Lexicon Vlaamse Componisten
© 2007 by Roularta Books

werken