MARSICK, Armand

Armand MARSICK (Liège, 20.09.1877 / Haine-St-Paul 30.04.1959) kreeg de vermeil medaille in de klas van Désiré Heinberg en was leerling van Sylvain Dupuis aan het Conservatorium van Liège. Hij werd in 1897 benoemd tot eerste viool bij de opera en het orkest van het Conservatorium van Nancy .

In 1898 volgt hij in Parijs de lessen van Lepneveu en van Vincent d’Indy aan het Conservatorium en wordt meteen eerste viool bij de Concerts Colonne. Daar zal hij weldra La Mer van Debussy creëren.
Tijdens die jaren in Parijs schrijft hij zijn mooiste bladzijden: de Sonate voor viool en piano, Stèle Funéraire, Improvisation en Final, La Jane -zijn eerste lyrisch werk-, melodieën, La Source en les Scènes de Montagnes die hij in Griekenland afwerkt.

In 1908 steunt Colonne zijn benoeming aan het Conservatorium van Athene en aan het hoofd van het Symfonisch Orkest. In 1909, “Ephore” geworden, reorganiseert hij het conservatorium dat hij daarna zal leiden. In 1910 componeert hij “Poème Nuptial” voor zijn huwelijk met Paola Sampieri. Talrijke volksaria’s inspireren hem voor de Tableaux Grecs en voor Lara, een andere opera.

In 1922 neemt hij de leiding van het Conservatorium van Bilbao en richt het Orquesta Sinfonica op. Hij beëindigt L’Anneau Nuptial vooraleer in 1927 naar België terug te keren. Hij wordt tot docent aan het Conservatorium van Liège benoemd en richt Les Concerts Populaires liégeois op.
Hij componeert nog verschillende werken, waaronder een Quatuor voor jachthoorns in 1950.

[Jacques Marsick, © CeBeDeM]

werken