LONQUE, Georges

LONQUE, Georges : Gent, 8 november 1900 - Brussel, 3 maart 1967; componist, violist, dirigent, docent, dir. muziekacademie

Broer van Armand Lonque. Ontving zeer vroeg het eerste muziekonderricht van zijn vader Séraphin, leraar altviool aan het KCG en componist. Op elfjarige leeftijd liet hij zich inschrijven aan het KCG en behaalde er eerste prijzen notenleer (1916, Oscar Roels), viool (1921, Johan Smit), kamermuziek (1921, Albert Zimmer), harmonie-contrapunt (1922, Leo Moeremans), fuga (1924, Emile Mathieu/Martin Lunssens) en in 1927 de prijs Emile Mathieu voor een Sonate in Fa kruis voor viool en piano. Georges Lonque nam deel aan de Prijs van Rome en won in 1927 en 1929 een tweede prijs met de lyrische gedichten Le Rossignol en Antigone. Met een beurs van de regering ondernam hij in 1930 een studiereis in Duitsland, Oostenrijk en Frankrijk en legde zo contacten met R. Strauss, R. Heger en G. Pierné die hem op compositorisch vlak veel bijbrachten. Gedurende achttien jaar was hij als solist-violist verbonden aan het orkest van de Gentse Opera (1914-1932). Hij stichtte er de Foyer de la Musique de Chambre (1935) en organiseerde en dirigeerde tijdens WO II de Gentse Operaconcerten. Als componist werd Lonque in 1930 gelauwerd met de prijs van de Muziekstichting Koningin Elisabeth voor zijn symfonisch gedicht en choreografisch poëma Aura, en in 1937 ontving hij de prijs van Maison d'Art uit Brussel voor zijn Strijkkwartet. In 1949 kende de stad Parijs hem de gouden medaille toe voor uitvoeringen en uitgaven van zijn werken in Frankrijk. Lonque was aan het KCG achtereenvolgens monitor (1924) en repetitor (1927-1930) notenleer, en lesgever (1929), adjunct-leraar (1930) en leraar (1932-1965) harmonie. Na het overlijden van Karel De Sutter in 1938 werd hij dir. van de SMA van Ronse (-1965). Daar stichtte hij de Vrienden der Muziekacademie en organiseerde talrijke concerten met medewerking van binnen- en buitenlandse virtuozen.

Georges Lonque componeerde naast bovenvermelde werken de Missa pro Pace voor tenor, mannenkoor en orgel of orkest (1941), koren en tal van liederen op Nederlands- en Franstalige teksten; hij schreef instrumentale en kamermuziek waaronder diverse stukken voor piano (Pianosonate), viool, cello, klarinet (Idoles), altviool/saxofoon (Images d'Orient) [ook voor altviool/saxofoon en orkest]; orkestwerken als Impressions d'Hemelryck (1926), Wiener Walzer (1933), Poème de la Mer (1934), de suite Porcelaines de Saxe (1939), Prelude e Aria voor cello en orkest (1943), Concerto in si klein voor viool en orkest (1948). Zijn werk is romantisch-impressionistisch met behoud van de klassieke vormen. De melodie met een breed lyrisme en een bewegende harmonische achtergrond, gekoppeld aan soberheid en klaarheid naar vorm, zijn kenmerkend voor zijn kunst. Zoals bij vele Gentse componisten van zijn en vorige generaties is zijn idioom veeleer Frans georiënteerd.

Flavie Roquet, Lexicon Vlaamse Componisten
© 2007 by Roularta Books

werken