DELEUZE, Jean-Pierre

Jean-Pierre DELEUZE, geboren te Aat in 1954, volgde zijn muziekopleiding aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel (franstalige afdeling). In 1980, na het behalen van een eerste prijs harmonie in de klas van Jean-Marie Simonis, richtte hij zich naar de studie van de compositie met Marcel Quinet en dit gedurende vijf jaar. Hij beëindigde zijn studies met het behalen van een eerste prijs fuga in de klas van Jacques Leduc. Zijn deelname aan een stage muziekanalyse in 1987, gegeven door Olivier Messiaen zal zijn verdere esthetische muziekoriëntatie sterk beïnvloeden.

Zijn muzikale taal wordt aanvankelijk beïnvloed door de laatste werken van Alexander Scriabin dat hem aanspoort tot het zoeken naar “harmonisch gekleurde” muziek. In "Lethamorphos XXI" (op een gedicht van Jacques Crickillon, 1996) maakt hij gebruik van kwarttonen en zet zo de eerste stap in de richting van het microtonale geschrift. Vanaf “Ellipsen” (trio voor klarinet, viool en piano, 1998, een werk waarvoor de Koninklijke Academie van België hem de prijs Irène Fuerisson verleent), kadert het gebruik van niet-getemperde tonen meer bepaald in de ontwikkeling van een nieuwe modus als resultaat van het op een rij zetten van harmonische tonen. Zijn laatste werken neigen grotendeels naar een beschouwende verbeeldingswereld en worden beinvloed door het spectralisme van Scelsi en Tristan Murail , zoals in “Espaces Oniriques” [Christophe Pirenne in “Les musiques nouvelles en Wallonie et à Bruxelles”, uitg. Mardaga]. Een Oosterse invloed is steeds duidelijker merkbaar; iets wat vooral duidelijk tot uiting komt in “Quatre Haïku, évocations poétiques pour orgue” (creatie te Sapporo in 2004) en “Âlap”  (2005), voor bansouri, arpeggione en gitaar.

Vanaf 1989 is hij docent muziekschriftuur aan het Koninklijk Conservatorium van Mons. Hij ontwikkelt er een originele pedagogie gebaseerd op de rationele studie van de syntaxis, technieken et stijlen van de grote componisten, van renaissancevormen en barokvormen tot technieken uit de 20ste eeuw. Hij doceerde ook muziekanalyse aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth tijdens de sessie 2001-2004. In januari 2007 is hij verkozen als lid van de Koninklijke Academie van België.

werken